Henüz üç yaşındaydım kucakladı amcanın biri
Götürdü yatağın başına işte baban dedi
Yavaşça açtı yorganı, gösterdi soluk yüzünü
Uyuyordu babam nerden bileyim uyanmayacak
Henüz üç yaşındaydım
Aklım yetince anlattılar babam vurulmuş
Kin ve nefret arasındaki kavgada
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Üzülerek okudum... İnsanlar bilmezlermi ölüm her an herkesin başında .Biri mala diğeri baba eksikliğine yanar.. Kutlarım kaleminizi.+10
Konu ve tasarım harika.
Harikanın ötesindeki, 'çok harika' olan ise verilen mesaj!
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta