Henüz üç yaşındaydım kucakladı amcanın biri
Götürdü yatağın başına işte baban dedi
Yavaşça açtı yorganı, gösterdi soluk yüzünü
Uyuyordu babam nerden bileyim uyanmayacak
Henüz üç yaşındaydım
Aklım yetince anlattılar babam vurulmuş
Kin ve nefret arasındaki kavgada
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Üzülerek okudum... İnsanlar bilmezlermi ölüm her an herkesin başında .Biri mala diğeri baba eksikliğine yanar.. Kutlarım kaleminizi.+10
Konu ve tasarım harika.
Harikanın ötesindeki, 'çok harika' olan ise verilen mesaj!
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta