Hava kapalı yağmur yağdı yağar
kara bulutlar ak bulut üstüne kapanmış mevsim sonbahar
gece sevgilere adanmış yaşamlar sonsuza
fabrikanın paydos düdüğü çalıyor vakit tamam
üç on bir vardiyası bitiyor sırada gececiler var
yağmur kendini boşaltıyor sabırsız bir akışla
karanlık çaresizce tükeniyor aydınlığa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta