Her gün saat üç on beşte çalardı sirenin sesi,
Hayat durur ve ben yaşamaya başlardım.
Sen yol aldıkça nefesin nefesime karışır,
Hatların arasından yüreğin yüreğime dokunurdu.
Aramızda denizler, dağlar vardı belki
Ama sesin sesime kavuştuğunda
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta