Her gün saat üç on beşte çalardı sirenin sesi,
Hayat durur ve ben yaşamaya başlardım.
Sen yol aldıkça nefesin nefesime karışır,
Hatların arasından yüreğin yüreğime dokunurdu.
Aramızda denizler, dağlar vardı belki
Ama sesin sesime kavuştuğunda
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta