Sana mecnun olmakla başladı bu kalabalık çöllerde hayat
Kuma can verdi sevdam yangın çıkardı darağacı gölgelerinde
Kandiller yanıyordu ve susuluyordu yıldızların göğümüze çıktığı demde
Aşkın göğsüme düştüğü yerde saçlarıma çığlar düştü
Yangın yarısı siluetin düştü düşüme
Hangi papatya yaprağı tartar yalnızlığımı şimdi
Yorulur yorgunluklarım karanlığında gölgelerin
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta