Sana mecnun olmakla başladı bu kalabalık çöllerde hayat
Kuma can verdi sevdam yangın çıkardı darağacı gölgelerinde
Kandiller yanıyordu ve susuluyordu yıldızların göğümüze çıktığı demde
Aşkın göğsüme düştüğü yerde saçlarıma çığlar düştü
Yangın yarısı siluetin düştü düşüme
Hangi papatya yaprağı tartar yalnızlığımı şimdi
Yorulur yorgunluklarım karanlığında gölgelerin
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta