...
Noktalarım tükendi artık
Sonu hep ünlem işareti yaşadıklarımın
Virgülsüz geçen bu hayatta noktaladım ben herşeyi
Elimde avucumda kalan tek şey bir sürü soru işareti
Daha cok sinirleneceğim
Belki daha çok şaşıracağım olanlara
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Zuhal hanım okuduğum bu ikinci şiiriniz
İnsan zaman zaman hayallerinin kırılması ve sonu mustsuz biten olaylar yaşayabilir. Herşeye rağmen insan kalabilmek en büyük kavgadır biliyorum. Şiir hakkında ise görüşüm şudur. Noktalama işaretlerinin insansı hisleri yansıtması ve bunlarla bile şiir yazılması ilgimi çekmiştir hep. Şiir bu haliyle sade ve güzel olmuş, harika tebrikler...
Selam
Bu kadar edebi duygular içinde yaayan birinin elinde materyallerinin tükendiğini söylemesi ilginç. Sizin gibi edebi biri asla üç nokta koymamalı hayatında... Hayat herşeye rağmen yaşamaya değer.
Saylıcakla kalın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta