Üç kişiydiler
Biri Hüseyin
Arkadaşlarının yanında şehri pehlivan
Tek başınayken sesi çıkmaz özeğine basan
Diğeri Mithat…
Hani şu köse olan
Öbürü ise bizim Cebrail
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta