Engelsiz üç kardeş ve onlara bakan babaları,
Beş yıl önce onları terk edip gitmiş anaları.
İnsanlık bitmiş sonuna kadar açılmış insafsızlık vanaları.
Engelsiz üç kardeş biri Ramazan,biri Demet, biri Cennet
Başta en büyükleri ve hiç yürüyemeyen Demet.
Ablasından şanslı ama oturarak yürüyor Cennet.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta