Kalemi bırakmama üç kalacağı yerden yazıyorum sevgilim
Seni hâlâ özlemekten vazgeçmeyişimin siniri var üstümde
Her şeye sinirleniyorsun deme hemen bir dinle
Beni anladığını sanmıştım gözlerine bakarak anlatınca her acımı
Elini yüzüme koyup babamdan rol çalar gibi sevmiştin ya saçımı
Ben aile bildiğinin bile sana kıyabildiğini öğrendim bizimkilerden sonra seninle
Şimdi ailem hiçbir şey yapmadı dersem biraz nankörlük etmiş olurum,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta