Her doğan çocukla kalbime bir hançer saplanır,
Yaramdan damlayan kanla büyür, o fidanlar,
Onun için kanlı, canlı bir çığlıktır onlar,
Elbet bir gün büyüyüp koca adam olacaklar,
İşte o zaman yaram kapanacak, asırlık çınar misali,
İçimde kocaman bir kovuk olacak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta