Aslıhan, Selvihan ve Oğuzhan'a
Günün yorulduğu saatlerde
Ben yüzümü size dönerim
Uzaklardan aydınlığınız gelir
Aslı'm som yürek bir annedir
Üstüme Selvi serinlikleri çöker
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne buyuk zenginlik ...cok sansli bir insansin, ama uc gul daha da sansli ...cok duygulandirdi beni bu siir ...icten tebrikler sevgiler
Hayati bey, onlar hep yuzunuzu guldursun dilerim:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta