Evvel zaman içindeyken
Başlar
Bütün öyküler
Sonunda gökten
Üç elma düşer;
Biri sevilenlere,
Biri gülenlere.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Artık evvel zaman içinde diye başlamıyor. Dün, bugün, belki de yarın yani her an her zaman birer ateş topu olmuş insanların insanlığın canını almaya geliyorlar ve artık gökten çürük de olsa elmalar düşmüyor, bombalar yağıyor.
Sevgili Nurcan, sizin esprili şiirinize biraz ağır ve ciddi bir yorum oldu. Ama ne yaparsın etrafımızda olanları hergün film seyreder gibi seyretmekten başka bir şey gelmiyor elimizden. Bende hiç olmazsa yorumumla bir şeyleri hatırlatmak istedim.
Tebrik ediyor, başarılar diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta