Evvel zaman içindeyken
Başlar
Bütün öyküler
Sonunda gökten
Üç elma düşer;
Biri sevilenlere,
Biri gülenlere.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Artık evvel zaman içinde diye başlamıyor. Dün, bugün, belki de yarın yani her an her zaman birer ateş topu olmuş insanların insanlığın canını almaya geliyorlar ve artık gökten çürük de olsa elmalar düşmüyor, bombalar yağıyor.
Sevgili Nurcan, sizin esprili şiirinize biraz ağır ve ciddi bir yorum oldu. Ama ne yaparsın etrafımızda olanları hergün film seyreder gibi seyretmekten başka bir şey gelmiyor elimizden. Bende hiç olmazsa yorumumla bir şeyleri hatırlatmak istedim.
Tebrik ediyor, başarılar diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta