Hayat, bana hiçbir zaman altın bir tepsi içinde mutluluk sunmadı.
Ama öğretti ki; insanın gücü, başına gelenlerden değil, başına gelenlere nasıl karşı durduğundan belli olur.
Benim için yaşam, bir düzlükte yürümek değil; bazen tırmanmak, bazen düşmek, bazen de yeniden ayağa kalkmaktır. Kaybettiğim günler oldu, hayallerimin yıkıldığı anlar oldu. Ama öğrendim ki; her düşüşten sonra kalkmak, düşmemek kadar onurludur.
Üç oğluma da öğrettiğim bir şey var: "Hayat, seni imtihan etmekten asla vazgeçmeyecek. Ama sen de vazgeçmeyeceksin."
Gücün, cebindeki paradan değil, kalbindeki sabırdan gelir. Mutluluk, sahip olduklarında değil, sahip olduklarının değerini bilmekte saklıdır.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta