Bir tane dilemedim.
Üç tane diledim hep.
Sevgi, huzur ve mutluluk.
Bir kere değil, üç kere serildim yere.
Her biri savurdu beni bir köşeye.
Bir kere değil, üç kere ayrıldım
aynı limandan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta