Sokağını ıslatan bir yağmur damlasıyım bu gece.
Yada ne bilim buğulu gözlerini hayaline çizmiş bir köle,
Ne değişir ki ikisi de mutlak düşmüştür yere.
Farkında değilsin sen uyumuşsun gelecek doldurup içine.
Oysa sana sahneler anlatmak isterdim,
Harcanmış vaktinin –mişli tarihinde.
Beyaz sayfalara adını karalamış bu kalemimle.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta