Kum denize bağlıdır, tuzunu saklasa bile.
Denizin sahile attığı her şey, özlem gibi birikir kıyıda.
Tane tane avuçlardan kayar—su gibi ürker, sessizce düşer.
Hiçbir kum tanesi diğerine benzemez; tıpkı içimizin kırıkları gibi.
Defterler yazılır tanelere, hiçbir satır su içmez,
Kabukların içinde bir sessizlik, içinde saklı bir hüzün büyür.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta