Şehrengizler güzeli, seni gördüm düşümde
Ekmek kadar azizsin, canıma minnetsin sen! ...
Sen yâdıma düştükçe gölgen koştu peşimde
Büyülü endamınla yalancı cennetsin sen! ...
Gözlerimi açınca karşımda gördüğümsün
Muhayyel zamanların altın beşiğisin sen! ...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta