Hayatın çocuk elindeki oyun hamuru olduğunu, küçük bir kızın ihanetinin ardından öğrendim.
Oysa sakallarım vardı, adam gibi görünüyordum.
Ufaltıp zihnimde, öylesine küçültmüştüm ki dünyayı,
İki cümleye, biraz gülüşe teslim ediyordum Bana adanan tüm yalanları..
Bir avuç zahmetten fazlası değilmiş yaşam.
Bir çift elin dokunuşuyla bozulacak kadar çürük.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta