Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ve bu tuzak "önlem alınmaksızın"
Tıkır tıkır işlemektedir!
Beynimizi "hurafelerle",
Olmadık "şeytan taşlamaları" ile meşgul edenler,
Öbür yandan "FUHŞUN", ahlaksızlığın, yarı çıplaklığın
Doyumsuzluğun önünü açmakta beis görmemekte,
İçinden çürütülmektedir, toplum
Ne gam!
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta