Özlem de tuz gibi,
Sırtında taşıdıkça yakmaya başlar.
İnim inim inletir insanı.
İnsan, insan olmaktan çıkar.
Yine vuslatı bekler,
Bir tek o kalmıştır acıya şifa olacak.
Gözler sönmeye başlar
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta