tuz kadar'dı sevgim baba
ekildiğince çoğalan...
şimdi sus!
aksağındayız gecenin
diyemediğim yanlış bölünmüş hecenin
sırtında kambur
mağrur kulaklara söylenen
dilimde gezinmekte
dilim dilim...
sessizden ibaret hecem 'gel'e hasret
beklemişliğim-
de bir esbab-ı mucibenin...
boşuna.
tuz kadar sevdim seni baba
ya da eridiğinde yayılan
buz
gibiydi sıcağı...
akşamındayız sözlerin
yetmediğin eksik kalmış gölgenin
sesinde tambur
gözünde çukurlara gömülen
biçimde yürümekte
için için...
-muhterem sami’n
bu gece de nöbetteyim-
tuz kadar'dı baba...
artık sus.
(Varlık, Şubat '07)
Emel NişlioğluKayıt Tarihi : 5.11.2006 00:59:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

iğde çiçeğinin
kafi yoldan çıkmış serçelere..
artezyan duyguların emzirdiği rüzgar
kaybolur
ara sokaklarda / miting avlularında / çarparakbelle uçurumları
TÜM YORUMLAR (2)