Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler. Henüz ayrılığın şafağında başlar hüzünler, zamanla içinden çıkılmaz bir hale bürünür ki, her yeni gün içinde kördüğümler barındırır. Ayrılıktan uzak aşkın olması dileklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta