Benim değil şu gülen tablolar,
Nefesinin med-ceziri kadar
fırça vurmuşluğum var.
Umudu abartıyla resmeden,
Bir pessimistim ben.
Karanlıklarım da bir gün fecre dalar,
er geç güneş doğar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta