İlk bisiklet sürmeyi dedem öğretti,
“Bak,” dedi, “tutuyorum arkamdan,”
Tekerlekler titrerken, yürek çarparken
Ben sokağın köşesini çoktan dönmüştüm
Ama o çoktan bırakmıştı ellerini.
Ben düşmedim.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta