İlk bisiklet sürmeyi dedem öğretti,
“Bak,” dedi, “tutuyorum arkamdan,”
Tekerlekler titrerken, yürek çarparken
Ben sokağın köşesini çoktan dönmüştüm
Ama o çoktan bırakmıştı ellerini.
Ben düşmedim.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta