&& Küllendi Şafaklar,söndü İçimde.! &&!

KÜLLENDİ ŞAFAKLAR, SÖNDÜ İÇİMDE.!
.
Ne acılar çektim, hiç usanmadım
Sızlasa da yaram, şu bedenimde
Ehvan-ı şer sandım, kale almadım
Küllendi şafaklar, söndü içim de!
*

Bu özlem dostlarım, bir başka özlem
Hayali dün gibi, her an düşümde
Verirdim bu canı, son kez bir görsem
Yaşardım baharı, o gül yüzünde.!
*

Hükümsüz kaldı hep, yalvarışlarım
Çıkmaz sokakların, gecelerinde
Saymadım kaç oldu, kahroluşlarım
Onulmaz sevdamın, tecellisinde..!
*

Herkes gibi ben de, hatalar yaptım
Şu yalan dünyadan,hiç ders almadım
Sonrada tutuştum, şaşırdım kaldım
Pişmanlık odunun, alevlerinde..!