Hayat ; mucizelere ve umutlara gebedir.
Yaşam; nefes alabilmek için direnmektir.
Tabiat; dört mevsime birden ayak uydurmaktır.
Toprağın , taşın yaşayan tüm canlının bir arada kalakaldığı ,
Sevgisizlliğin insanın içine çağırdığı öfke hırs ve kızgınlık.
Mutluluk ele avuca sığmayan , tutmayı başaramadığımız onca hissin en önemlisi.
Tutânamiyorum , kalamıyorum ve gidemiyorum.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta