Bu akşam alacasında hissizim öyle yalnız ve kederli
Yaprak dökümünde rüzgârın önüne kattığı insan ruhuyum sahipsizim
Karşıma sen çıksan da tutunamayacağım
Sen tutamayacaksın beni,
Hiç yitirdin mi gölgeni?
Anlatmaya çalışmıyorum ki, yaptığım, alışmaya çalışmak
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




''tutunamayanlar'' geldi aklıma
İlk okuyuşta insanı çarpan nice dizeye sahip şiir..
*Korkmak bu saatte, kaçacak yer kalmamışken neye yarar
*Ben bile yokum, nereye düşer ki karaltım
*Mektup bile gönderemiyoruz giden dostlara
Yalnızlıktan başka bir şey bu..İnsan tek'inin öz-ben'i ile mırıldanmaları.
'' en kendisi '' olabilmesi mümkün insanın.. Ama bunu dışavurabilmek için sanırım şiirden başka çaresi yok..
Tutunamadığımız zamanlar ki galiba ''en kendimiz'' olabiliyoruz..
Sevgilerimle
tebrikler üstad
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta