Ne sen ne de ben tutunamadık...hiç bir sevgi ve aşk'a..tutkuyu anlatan bir şiirdeki mısralara bile biz tutunamadık..Ne ben yaza bildim sana..ne de sen yorum yapabildin aslında hiç olmayanbir aşkın anlatıldığı beyaz sayfalara..Dedim ya biz tutunamadık..
Ne çok sevgililerimiz oldu bilirsin..hiç birinde yaşamadık biz ve aramızda olmayan ve hiç yaşanmayan aşkı bulamadık sevgili dediğimiz o insanlarda..Biz aslında hiç olmadık..hiç karşılaşmadık..hiç göz göze gelmedik ve ellerimiz hiç hissetmedi sıcaklığımızı...biz aslında hiç yoktuk ve olamdığımızdan tutunamadık..
Çocukluğumda kanadından yaraladığım küçücük bir serçenin yere düşmemesi adına..yaşamda kalmak adına verdiği mücadele geldi aklıma..nasılda geçirdi tırnaklarını ağacın dalına..ve salmadı kendini bırakmadı aşağılara..
Ya biz..
sana sorsam ölüm'ü düşlüyorsun..ben ise aynı keza...dedim ya biz tutunamadık..ne aramızda hiç başlamamış olan aşk'a ne de yaşama dair..biz tutunamadık...Biz hiç sevmedikte birbirimizi biliyor musun..kahrolası gidişlerde hiç ardı sıra bakılan da olmadık ki aslında..biz uykusuzda kalmadık hani..bir birine susamış iki tenin birleşmesi de yaşanmadı ki rüyalarda..Sahi bizim düşlerimiz de olmadı ki...diyorum ya biz tutunamadık..
Nikotin kokulu ellerimde yazılmaya hasret şiirlerim de olmadı benim..tozlu sehpamın üzerine bir değilde iki kadehte koymadım ben..ve şarabın sarhoşluğuda olmadı hiç..kestane karası gözlerinin de...
Sen parmak uçlarında hiç üşümedin..ve kullanmadın hiç parmaklarını gecenin ala şafağında...hünerli...ve ben hiç dokunmadım parmak izlerine..ve ben hiç koklamadım siyah hırkanı ve kimseyide sarmadım sen diye..
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Şiirlere yorum alkıştır
Şaire sevinç için sebeptir
Her şiir şairden yürektir
Şiir alınteridir, emektir
****KUTLUYORUM*****
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta