Bir cadı kazanına attım bütün dertlerimi,
Körün gör dediği nokta burası işte,
Neden gülümseyen yüzler birden yok olur?
Her şeyi bağlayan bir ip koptu, anlıyormusun?
Elde kılıç, dehşetengiz zalim kapıda,
Gürledi, titredim korkunç sesiyle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta