Yedi cet kavgaya tutuşmuş,
Anlamsızlığın kıyısındayım
Asırlar geçmiş üstünden toprağın
Parça parça dökülürken suya
İçinden yağlı tuğladan kök boyalı çanaklar
Hükmünü yitirmiş paralar ve
Etini kaybetmiş kemikler düşüyor!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir anlatımla
harika dizeler
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta