Tutulmak; en uzaklardaki zerrede,
Kalmak; o zerrenin gölgesinde.
Kim bilebilir ki, sessizlikte erimenin acısını.
Ya uzanınca tutacak kadar yakınken…
Kim bilebilir ki benim kadar, sensizliğin sancısını.
Bir beklenti sadece umuda dair,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta