Tutulmak; en uzaklardaki zerrede,
Kalmak; o zerrenin gölgesinde.
Kim bilebilir ki, sessizlikte erimenin acısını.
Ya uzanınca tutacak kadar yakınken…
Kim bilebilir ki benim kadar, sensizliğin sancısını.
Bir beklenti sadece umuda dair,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta