Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Güneş şuursuzca gözlerini kapattığında
Ay,iki kez siyah boncuklu peçesini araladı.
kirpikler ellerini semâya kaldırıp
rakseden aya hayran kaldı.
Ay da hayranlarına, yere baktı.
gördü ki;
İnsanlar sahtekârlıkta, fitnede, fesatta,
İnsanlar, kavgada, savaşta.
Venüs için için ağlamakta,
aşk et pazarında.
sustu…
tutuldu…
sözler takılı kaldı boğazında
ve tekrar daldı
Değerli arkadaşım; öyle hassas bir konuyu islemişsin ki, gerek imgelerinle, gerekse anlatış tarzınla, sen çok farklısın. Farkın, bilineni, bilinmeyen anlatımlarla yapmış olman. Kalemine, yüreğine, ince zekana hayranım senin... Şiirin bütünlüğünü bozmak istemidim. O kadar iç içe ki dizeler, bu nedenle hepsini aldım buraya. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta