Dilim kilitlenmiş, hapsolmuş gözlerim.
Kimsesiz odamın alçak tavanına.
Ve yine coşmuş sol yanım,
Aklım, mazinin rafa kalkmış sayfalarında.
Dünleri bir kez daha bugün gibi yaşadım.
Dünlerde yaşadığım kadar bugün yaşamadım...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




çok güzel...'Dünleri bir kez daha bugün gibi yaşadım.
Dünlerde yaşadığım kadar bugün yaşamadım... ' burayı çok sevdim...tebrikler...
ne mutlu her sabah yeniden doğabilenlere .. güzeldi.
Kafiye düzeniniz çok güzel olmuş. Ve tabii ikinci kıta! Harika.'Dünleri bir kez daha bugün gibi yaşadım.
Dünlerde yaşadığım kadar bugün yaşamadım... '
Tebrikler
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta