Açıyordu güller,
Katmer katmer.
Vuruyordu kahrı kimsesizliğin,
Mevsim bahardı,
Bense firardaydım,
Yani dardaydım.
Ansızın bir yaprak düşer dalından,
Sızlar bir yerde gizli denizlerin.
Ve susar da susturamazsın,
Birden ağlamaklı olur gözlerin,
Tutamazsın.
Elbet varmakla biter bu yollar,
Varmakla biter bu sancı sıla,
Sanki tüter de dumanları katarların,
Baktıkça yıllanır bir delikanlı,
Uzar sakalları kimsesiz.
Aniden teybin sesi gelir uzaktan,
Anonslar verir Ankara radyosu.
Güneş resimlerdeki gibi batar İstanbul'da,
Resimlerdeki gibi batar gemiler,
Atları da vururlar habersiz.
Çoktandır böyle yakışıklı olmadım,
Özenip bezenmedim,
Sirenler çalıyordu,
Yanık yanık.
Saçaklara kuşlar konuyrdu,
Bense tutukluydum
Meğer yaşamadım.
Kayıt Tarihi : 3.12.2008 12:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)