Sen yaşıyormu sanıyorsun kendini
O bulanık sığ sularının üstünde
Derinliğindenmi korkuyorsun kendinin
Yoksa görmelerindenmi ‘gerçek seni’ yüzünde
Maskeyle dolaşmaktan bıkmadınmı daha
Çıkar at güneş gülsün kendi yüzünde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Naber yeni siirini yayınlamamıssın,
insanın kendi kendiyle muhasebesi böyloe olmuyor sanırım. Şiir çok akıcı geldi bana. Bir o kadar da gerçek. Tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta