Kalemin gözyaşları ile ıslanır yare yazılmış mektuplar
Aşk bazen ağıt olur türkülere
Her mısrası yüreğe düşen kırmızı damlalar
İçimde zaten hepsi tekrar çıkmayı bekliyor
Yeterki kapı bir aralanmayı versin
Kafesinden uçan kuşlar gibi gök yüzüne fırlayacaklar
Tekrar kanat çırpmayı bekleyen tutsak güvercinler gibi
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta