Sen, benim özgürlüğümü aldın elimden,
Artık evime istediğim sokaktan gidemiyorum.
Halbuki hiç sevmezdim ben buraları,
Şimdi, sizin mahallenin köpeklerini bile seviyorum.
Sen, benim özgürlüğümü aldın elimden,
Artık etrafımda kalabalıklar istemiyorum.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




En sevmedigimiz mahalleye goturur ayaklar bizi,bu da tutsakligin bir cesidi.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta