Sen, benim özgürlüğümü aldın elimden,
Artık evime istediğim sokaktan gidemiyorum.
Halbuki hiç sevmezdim ben buraları,
Şimdi, sizin mahallenin köpeklerini bile seviyorum.
Sen, benim özgürlüğümü aldın elimden,
Artık etrafımda kalabalıklar istemiyorum.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




En sevmedigimiz mahalleye goturur ayaklar bizi,bu da tutsakligin bir cesidi.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta