Sen, benim özgürlüğümü aldın elimden,
Artık evime istediğim sokaktan gidemiyorum.
Halbuki hiç sevmezdim ben buraları,
Şimdi, sizin mahallenin köpeklerini bile seviyorum.
Sen, benim özgürlüğümü aldın elimden,
Artık etrafımda kalabalıklar istemiyorum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




En sevmedigimiz mahalleye goturur ayaklar bizi,bu da tutsakligin bir cesidi.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta