Öyle gecelerde ayırt etmedim yalnızlığı
Hakim olamadım duygulara
Sonunda oturdum ağladım
Tam rahatladım derken
Bu seferde yanılmıştım
Gerçekler tutsaktı hayallere
Sanki sadece seni düşünüyordu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta