Kırınca biten günün kalemini,
Vurunca sayının esaretine
Bu tükenmez gece gündüzlerini
O zaman bak kendine hiç kaldı mı
Senden geriye bir neşe bir öfke
İçinde yanan kandil kararır mı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta