Tutsak! Her zerre karanlık aklımın yasına
Boğ beni, al ömrümün içinden.
Çıkart! Can senin toprağın olsun.
El değmez, acılar içinde duy şarkısını çığlıklarımın.
Hangi zaman, hangi balçıktan! Deme hiç
Hiçliğin onuruna laf etme!
Böyle yakınsal bir bağ kurduk senle biz!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta