TUTSAK
Yalnız kentin sokaklarından kaçtım,
Yükseklerinden sana baktım nerdesin,
Keşkeler biriktirdim nefesimi saldım rüzgarına,
Sol yanıma koydum sağ elimi ve seni gördüm,
Sen beni uzak bildin, peki bu içimdeki sen neydin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta