Okyanusun ortasında...
Motoru bozulmuş bir tekneyim...
Rotamda...
Ne bir liman ne bir toprak parçası var...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Özgürlüğünü akıntılara bırakmış, ufuk ulaşılmak istenen yer ve ruhlar suskun, ruhlar yorgun...Belkide bizleri ayakta tutan o umut ya o umut da olmasaydı?
Nice olurdu halimiz koyun sürülerinden farksız, çoban peşinde...
Güzel şiirinizi Kutluyorum Figen Hanım....
Nicelerine Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta