Yakalamışken küçük kelebek kanatlarında aşkı,
Fırtınaya tutulmuş kuru bir yaprak gibi titriyordun,
Gözlerindeki muhtaç tozlarını ta yüreğime sürdüm,
Bilinmez tuzaklardan kurtulup hayatıma uçtun.
Nefes nefes çektim seni, yudum yudum içtim,
Uyuşturdun benliğimi, zehrini zerk ettin,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'Tutamazken beni ne zincirler ne prangalar,
Özgür kelebek yüreğimi kafesine tutsak ettin.'
Şiir kurgusu ve anlatımıyla çok akıcı ve çok güzel. Ancak şiirin finali gerçekten müthiş. Tebrik ediyorum. Saygılarımla.....
zehirli kelebekler , çok ilginç geldi
:-) ellerin dert görmesin ..güzel olmuş ...aklına fikrine düşüncelerine sağlık üstad..
Yakalamışken küçük kelebek kanatlarında aşkı... gerçekten de aşk narin, aşk hassas detaylarda yakalanır çoğu zaman, yüreğinize sağlık//Bekir Mutlu Gökçesu
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta