Sensiz kaldığımda,
Mahkûm gibiyim bilmediklerime.
Küçük bir pencereden,
Görmeye çalışıyorum güneşi, amaçsız!
Bir yokluk tufanı olup çöküyorsun içime,
Senden kalan anılar yetmiyor çoğu zaman.
Ellerinin ellerimden kayıp gidişini hatırlıyorum,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta