Avuçalarım kanıyor tutma ellerimi
Sensin çarem, yanlızlığım, dermanım
İki dudağının arasında ölüm fermanım
Yüreğim ağlıyor çekme gözlerini
Vakti geldi vuslatın esir tutma yüreğini
Sensiz şehirlerin sokaklarını neyleyim
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




dizlerinde kapa gözlerimi kokunla öleyim... KAÇ YÜREK VARKİ SEVDİĞİNİN KOKUSUYLA ÖLMEK İSTESİN_? EGER BU DUYGUYU YAKALAYABİLDİYSENİZ GERÇEKTEN SEVMİŞSİNİZ DİYORUM.NE MUTLU SİZE ARKADAŞIM..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta