Kadri bilinmez gönlü tabî tutup oyuna,
Zülfün yare dokunup aşk diyeceksen buna,
Pervasızca ardına,benzetip bir koyuna,
Takıp da gideceksen sakın tutma elimden!
Mihnet duymam aslımı bilmeden dönen dilden,
Bir zerre şüphen varsa sana meftun sefilden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta