Gece derin soluğunu çekerken ciğerlerine
Uyanmışlığın sersemliğiyle ayaklandım
Aklımda yitik şehirlerim saklambaç oynarken
Harebeye dönmüş toz yığınları takıldı ayaklarıma
Yolumu kesti tüm isyankar çabalarım
Tozlanmış bir kapaktı varlığım
Kelimelerim kullanışsız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
