Kızıl ötesi gün batımı.
Yer kızıl, gök kızıl, sular kızıl.
Güneşi ver avuçlarıma.
İçimdeki kızıllığı çöz.
Gün çözülürken beni çöz.
Dorukları gezmeli seninle,
Keşfedilmemiş dağları keşfetmeli.
Gün bende doğmalı,sende batmalı
Kızıldeniz de bir balık olmalı
Alacalı yosunlar arasında yüzen.
Kızılçam ormanında bir kuş olmalı
Çamları mesken tutmuş,
Halinden mutlu.
O muhteşem gökyüzünden süzülüp gelmelisin
Dünyandan dünyama.
Kızıl ötesi renkler sunmalıyız içimizdeki sevdaya.
Özlemlerle parlayan gözlerin gözlerime değmeli.
Kızıl kızıl öpmeli beni.
Seninle ilk kez, böyle
Kızıl bir gök gününde,gün batımında
Biraraya gelmeli...
Kayıt Tarihi : 23.3.2008 22:58:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Gamze Akcos](https://www.antoloji.com/i/siir/2008/03/23/tutkunun-rengi.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!